Portret van mijn transformatie door 365 Dagen Succesvol

Ik weet het niet meer, dacht ik vorig jaar toen ik uitgeteld in een stoel voor mijn caravan zat.  Iedereen hier viert vakantie en heeft plezier maar ik kan dat niet. Hoe zorg ik ervoor dat ik stop met overleven en eindelijk ga leven?

Klaar met vechten

Ik had net besloten mijn Opleiding HBO V te beëindigen. Teveel dingen trokken aan mij om mijn studie goed te doen: stress door rechtszaken met mijn ex-man, verdriet om een verbroken relatie, zorg voor mijn twee kinderen met het stickertje autisme, maar vooral ikzelf zat me in de weg. Waarom moesten het altijd minimaal achten bij mij zijn, was een zes niet goed genoeg? Verging de wereld nou echt als ik een keer minder presteerde dan mijn studiegenoten? Waarom moest bij mij alles zo verdomd perfect zijn?

Leeg en verdrietig zat ik in het zonnetje. Geveld door een burn-out, de derde in tien jaar tijd. Mijn grote droom lag aan diggels en toch kon het niet meer anders. Lang was de studie ten koste van mij gegaan. Nu moest ik voor mezelf kiezen. Maar wat wilde ik? Wie was ik eigenlijk?

Een moeilijke vraag want mijn hele leven ben ik bezig geweest om mezelf aan te passen. Ik zocht bevestiging bij anderen en ging compleet voorbij aan mijn eigen wijsheid en identiteit. Overal wilde ik bij horen, maar hoorde zo juist nergens bij. Een diep ontheemd gevoel dat als een rode draad door mijn leven loopt.

Prematuur, poepchinees en sukkelig stuutje

Als te vroeg geboren baby lag ik in de couveuse: alleen vechtend in een glazen bakje achter glas. In mijn kleutertijd werd ik gepest omdat ik nog niet zindelijk was. Een poepchinees die buiten de groep viel. En op de lagere school was ik de sukkel met mijn beugel, bril en ouderwetse spencer. Werd altijd als één van de laatsten gevraagd bij gym omdat ik niet goed was in sporten. En was ook nog eens een ‘stuutje’ omdat ik goed kon leren.

Op een gegeven moment werd het pesten zo erg dat ik buiten school werd opgewacht. Het was onveilig om naar huis te gaan omdat ik nooit wist wat er ging gebeuren: werd ik in elkaar geslagen, getreiterd of beroofd van mijn spullen? Ik begreep niet waarom ze zo tegen me deden. Nog steeds niet. Ik vond mezelf best aardig en lief. 

Dan maar fladderen

Tijdens mijn puberteit werd het gemakkelijker. De keuze om naar het gymnasium te gaan, ver weg van mijn oud-klasgenoten, maakte me een stuk steviger. Ik kreeg vriendinnen, droeg leuke kleren en deed wat populaire kinderen deden: plezier maken en vooral niet leren. Daardoor belandde ik op de HAVO. De lesstof haalde ik met twee vingers in mijn neus, maar ik zat lekker in mijn vel. 

En zo bleef ik door fladderen: ik ging samenwonen met mijn vriend. Niet omdat ik zo graag bij hem wilde zijn, maar vooral omdat ik het huis uit wilde. Bij mijn vader die teveel dronk en mijn moeder en zus die hem de hand boven het hoofd hielden om de lieve vrede te bewaren, voelde ik me totaal niet huis. Nog geen jaar later gingen we uit elkaar.

De HEAO die ik toch al niet leuk vond, werd ingeruild voor de avond MEAO. De studie Fysiotherapie deed ik toch maar niet, omdat ik ging samenwonen met de volgende vriend.

Daarna gaf ik studeren op en ging solliciteren. Ik rolde van de ene in de andere functie. Maximaal twee jaar, meestal korter. Het lukte me niet om een baan te behouden en mijn plekje te vinden.

Masker op

Zo erop terugkijkend, denk ik dat ik een ster was in me aanpassen aan de situatie en vrienden. Als kleuter zette ik mezelf al op de achtergrond, zodat iedereen me niet lastig maar juist lief zou vinden. Aanpassen was een automatisme geworden waardoor ik niet zag dat ik een goedkope versie van mezelf was geworden. Ik werd een meester in het opzetten van maskers, was totaal niet in mijn kracht. Daarom maakte ik mijn opleidingen niet af, solliciteerde op banen onder mijn niveau en had veel vriendjes die me heerlijk gebruikten. Omdat ik vond dat ik meer niet waard was.

De maskers gaven een veilig gevoel want zo kon niemand zien hoe klein ik eigenlijk was. Maar ik hield daarmee ook anderen op een afstand. Ze voelden dat het niet echt was. Alleen ik kon niet anders dan een rol spelen, ik  had namelijk geen idee wie eronder zat.

Help! Hoe maak ik mijn leven leuk

Het jaarprogramma van 365 dagen succesvol is mijn redding geweest. Ik kende de jongens via Facebook en hun nieuwsbrieven. Ik werd toen al blij van ze.  Daarom ging ik na die vreselijke zomervakantie naar hun kennismakingsseminar.

‘Jullie zijn mijn laatste redmiddel om mijn leven eindelijk leuker te maken’, zei ik.

‘Aan de slag dan’, zei Arjan. ‘En wij geven je structuur en tips hoe je het kunt aanpakken’.

Heerlijk nuchter, die Arjan en David. Ze hebben me laten inzien dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Dat je niet altijd diep hoeft te graven, je kunt ook besluiten om het vanaf nu anders te doen.

Kernwaarden wijzen de weg

Nu driekwart jaar verder zijn mijn maskers voor een groot deel gevallen.

365 heeft me daarbij erg geholpen. Vooral door het formuleren van mijn kernwaarden. Voor het eerst in mijn leven ging ik nadenken wat IK belangrijk vind en wat voor MIJ het leven belangrijk maakt.

Eerst schoot ik in de weerstand en kwam er niets.

Uiteindelijk hielp mij de vraag: Waar verlang ik naar?

Leven was voor mij altijd: als het morgen klaar is, is het ook wel goed. Alleen mijn twee kinderen gaven me de drive om door te gaan. Maar ondanks dat ze me overeind hielden, hielp het me niet om de lol van het leven in te zien. Sinds ik mijn kernwaarden vrijheid, authenticiteit en verbinding heb ontdekt, is er veel veranderd.

Niets is zo krachtig als je eigen magneet

Nu begrijp ik waarom ik me altijd alleen voelde. Als je niet thuis bent bij jezelf, kom je nergens thuis. Net als dat niemand je ziet, als je jezelf niet ziet.

365 heeft me een omgeving gegeven waar ik me wel thuis en gezien voel. Toch bleef ik me in eerste instantie aanpassen aan de groep. Zo liep ik op een gegeven moment met twee jaargenoten naar buiten voor een oefening en voelde me in het gesprek buitengesloten. Dat raakte me zo diep dat ik daarna binnen op David afstapte.

Ga je eigen weg’, zei hij, ‘dan word je vanzelf een magneet waarbij anderen zich willen aansluiten’.

Dat heb ik gedaan, ook al voelde het in het begin als nog meer alleen. En het werkt!

Toen twee maanden geleden aan ons werd gevraagd een buddy te zoeken om dagelijks mee te sparren, kwamen er tot mijn verbazing drie mensen op mij aflopen. Omdat ze me inspirerend vonden. En tegenwoordig krijg ik veel Facebook verzoeken. Vrouwelijke ondernemers tegen wie ik altijd opkeek, vragen ineens of ze vrienden met me kunnen worden. 

10.000 lezers

Waarom? Ik denk omdat ik me niet meer aanpas en vertel waarmee ik bezig ben. Onder andere door de stukken die ik schrijf.

‘Wat heb ik nou te vertellen?’, vroeg ik de initiatiefneemster van Vrouw en Passie toen ze me tijdens een event benaderde om voor hun website te schrijven.

Heel veel’, zei ze.

Ze had gelijk want mijn eerste artikel is door bijna 10.000 mensen gelezen. Blijkbaar resoneert wat ik zie en voel bij heel veel mensen. En binnenkort kun je me ook vinden in de glossy BLIJ van Wilma Nanninga. Ik benaderde haar met het artikel: ‘Ziek zijn – Vette pech? Of toch niet helemaal?’ Geen lief stuk maar toch wil ze het plaatsen.

Mijn eigen winkeltje

Door 365 is er zoveel energie en daadkracht bij me losgekomen. Ik neem besluiten en doe de dingen gewoon. Zo bleef ik twijfelen of ik mijn opleiding moest afmaken of iets voor mezelf moest gaan beginnen. Die laatste optie heb ik toen laten opstellen bij David. Iemand stond voor mijn plannen en ideeën en zei: ‘Dit is zo mooi en groots, alleen maar prachtig!’ Ik kon dat niet meteen geloven maar heeft het er wel voor gezorgd dat ik de opleiding kon loslaten. Dat ik kon zeggen: ‘Deze droom heb ik geleefd maar nu is het tijd voor iets anders’.

En daar ben ik nu druk mee bezig.

Als kind had ik namelijk een andere droom: een snoepwinkeltje met lekkers voor iedereen in vrolijke kleurtjes. Later ben ik allerlei cursussen op gebied van spiritualiteit gaan volgen maar niks pakte me genoeg om er een eigen praktijk mee te beginnen.

Helemaal jij

Laatst tijdens een dagje sauna met een vriendin popte er ineens een plaatje voor mijn ogen op en ik dacht: dit is wat ik wil gaan doen! 

Ik zag een pand voor me met een winkel vol spirituele artikelen en bijzondere woonaccessoires. In het midden van deze spirituele snoepwinkel was een Share & Care Café waar mensen onder het genot van een kopje koffie of thee hun verhaal kunnen delen. Of een spiritueel boek kunnen lenen uit de Share & Read boekenkast. Verder zag ik een grote zaal voor lezingen door externe sprekers of voor storytelling door buurtbewoners. Er was een ruimte voor Tai Chi, Yoga en workshops. En op de verdieping daarboven waren behandelruimtes die holistische therapeuten kunnen huren.

Met natuurlijk ook een plek voor mezelf. Een ruimte  voor Helemaal JIJ.

Het idee is niet nieuw maar toen was ik nog er nog niet klaar voor. Nu wel en ik kan niet wachten om mensen te laten ontdekken dat je er mag zijn zoals je bent. Met al je plussen en minnen, je kleuren en grijstinten.

Hoe het er precies uit gaat zien, weet ik nog niet. Dat moet ik gaan ervaren en ontdekken. Ik weet wel dat ik me ga richten op vrouwen in de bloei van hun leven (35 tot 50 jaar)  die onvoldoende aansluiting vinden en op zoek zijn naar verdieping en zelfkennis. Met behulp van workshops en trainingen wil ik ze hierop antwoorden laten zoeken. En voor degenen die de kennis willen gebruiken om een switch in hun leven te maken, bied ik me aan als individueel transformatiecoach. Ik noem het transformatie omdat ik geloof in interne verandering en niet in het anders omgaan met de situatie.

Vertrouwen in mezelf

Wat een power en zelfvertrouwen is er vrijgekomen sinds ik mijn masker heb afgelegd. Ik heb een zware weg afgelegd om zover te komen maar wat is de beloning groot. In plaats van me aan te passen aan anderen kan ik ze nu helpen om zichzelf te ontdekken. Omdat ik durf te vertrouwen op mijn eigen talenten en mijn levenservaring. Ik weet nu dat het allemaal goed is zolang ik maar Helemaal MIJ ben.

Portret van Ellen Brian | voor 365 dagen succesvol | door Hellen Lerou en Charlotte Tonino | gepubliceerd op www.365dagensuccesvol.nl

Mag ik je helpen?

Ben je toe aan een echte transformatie in je leven? Wil je helemaal JIJ zijn? Vraag dan een gratis, korte online kennismakingsessie aan om te zien hoe ik je kan helpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *